Het nieuwe concept voor stadionvelden dat deze zomer door zowel FIFA als de UEFA werd getest, is met gemengde reacties ontvangen. De tijdelijke, hybridevelden in sommige stadions werden door zowel spelers als coaches bekritiseerd. Niet alle problemen kunnen echter aan de grasmat worden toegeschreven.

De historische voorkeur  voor kunstgras door stadionmanagers in Noord-Amerika vormt een grote uitdaging voor de FIFA en het LOC van het aankomende WK voetbal. Acht van de zestien geselecteerde stadions zijn momenteel voorzien van kunstgras. In de aanbesteding stond echter dat het toernooi op (versterkt) natuurgras gespeeld moest worden. Tot overmaat van ramp hebben sommige stadioneigenaren aangegeven dat ze na afloop van het FIFA-toernooi weer terug willen naar kunstgras. FIFA en het LOC kunnen daardoor geen permanente oplossing realiseren.

In tegenstelling tot Europa kent Noord-Amerika geen grascultuur. Ook de koepelachtige constructies van sommige stadions zijn een punt van zorg. Om een geschikte oplossing te vinden, heeft de FIFA samen met de University of Tennessee (UT) en Michigan State University (MSU) een onderzoeksinitiatief op het gebied van sportgrassen opgezet. Bij UT werd een ultramoderne schaduwkas gebouwd om de omstandigheden in een koepelstadion te simuleren. Bij MSU werd een asfalt testbed van 2100 m² aangelegd om de omstandigheden na te bootsen van gras op harde oppervlakken zoals stadionvloeren (die momenteel zijn voorzien van kunstgras). Naast deze technische uitdagingen kregen grasdeskundigen ook de taak om rassen te ontwikkelen die geschikt zijn voor de verschillende klimaten. Aangezien het toernooi verspreid over locaties in Mexico, de VS en Canada wordt gespeeld, is het FIFA er veel aan gelegen om alle 104 wedstrijden op een vergelijkbare ondergrond te laten spelen, ongeacht de hoogte waarop ze worden gespeeld of de uitdagingen die gepaard kunnen gaan met de zes verschillende klimaatzones waarin het toernooi plaatsvindt.