Non-fill discussie verdeelt sector

Er staat veel op het spel, aangezien non-fill kunstgrassystemen en mineraalgevulde kunstgrassystemen het antwoord van de kunstgrasindustrie zijn op het aankomende verbod om polymere infills van kleiner dan 5 mm te gebruiken. Aangezien de handel in deze materialen vanaf oktober 2031 verboden zal zijn, vormen de introductie van een dicht getufte mat zonder enige infill bevat (non-fill) of een meer open tapijt dat gebruikmaakt van een dunne laag zand (ookwel sand-dressed of mineraalgevuld genoemd) de troeven van de industrie in hun streven een sportveld te blijven aanbieden dat intensief gebruikt kan worden, overal ter wereld kan worden gelegd en dat altijd bespeelbaar is omdat het niet afhankelijk is van water en juist minder (gespecialiseerd) onderhoud vereist. De toevoeging aan het FIFA Quality Programme for Football Turf wordt algemeen beschouwd als een definitief akkoord vanuit de grootste markt.

Kunstgrassystemen zonder vulmateriaal en met minerale vulstof bestaan al sinds het begin van deze eeuw. In 2019 trok de FIFA echter de certificering in voor alle bestaande systemen die de FIFA-laboratoriumtest hadden doorstaan in overeenstemming met het Handboek met vereisten van 2015, versie 2.5 of ouder, omdat zij tot de conclusie was gekomen dat “systemen zonder infill of met zandbekleding momenteel als schurender voor de huid worden beschouwd, aangezien ze momenteel andere technische kenmerken hebben in vergelijking met de bestaande 3G-systemen (kunstgras met een prestatievulling). Dit schurende effect neemt toe naarmate de velden ouder worden en meer slijtage vertonen”, aldus hun aankondiging. Destijds werd de term “zonder vulling” zonder onderscheid gebruikt. De FIFA wilde dat deze systemen opnieuw werden getest volgens het Handboek met vereisten uit 2015, versie 2.6. “In deze versie is een aanvullende huidwrijving-/huidschuringstest na mechanische slijtage (Lisport XL) toegevoegd om het welzijn van de spelers te beschermen”, vervolgt de aankondiging.