Methodiek om sportparken en golfbanen all-incluser te maken

Golfbanen maar ook sportparken kunnen een belangrijke rol spelen bij het handhaven of verbeteren van de biodiversiteit. Echter, het ontbreken van een methodiek om dat resultaat inzichtelijk te maken maakt dat die rol onvoldoende op waarde worden geschat. Dat probleem wordt nu opgepakt.

Tegenwoordig is het streven om de sport meer een onderdeel van de leefomgeving te maken. De term ‘sportaccommodatie’ is in de ban gegaan want liever spreken we voortaan van een ‘sportpark’: een locatie waar sporten en bewegen centraal staat maar waar dat niet per se hoeft te worden gedaan in een georganiseerd verband. En waar naast de eigen inwoners ook alle ruimte wordt gegeven aan flora en fauna. Maar de exacte invulling van de aanpak daarvoor is voor velen echter nog een zoektocht. “Er wordt her en der al best veel gedaan maar het ontbreekt nog aan voldoende beleid voor een goede, integrale aanpak,” zegt Peter Prins van adviesbureau BAS Sport. Met biodiversiteit als passie volgt Prins de ontwikkelingen aandachtig. “In principe maakt het niet uit hoeveel ruimte er is om iets mee te doen ten behoeve van de flora en fauna. Er valt overal wel wat winst te behalen. Maar het vergt wel een mindset en een acceptatie van de consequenties van zo’n besluit.” Doorgaans worden die vooral vanuit kostenaspect benaderd. “Dan blijkt het opeens te kostbaar te zijn om wat extra bomen of andere vegetatie te planten waardoor het uiteindelijk vaak beperkt blijft tot alleen een ander type maaibeheer voor de niet-sportveldgrassen.”