Nederland staat de komende jaren voor een aantal enorme opgaves. Bovenop de sociaalmaatschappelijke opgaves zoals we die al jaren kennen maar die de komende jaren zullen gaan intensiveren, komen daar, onder invloed van klimaatadaptatie, de infrastructurele opgaves nog eens bij. Zijn we voldoende op die uitdagingen voorbereid?

De sport, maar bovenal de rol van sport, is de afgelopen decennia flink veranderd. Van het wekelijkse potje tennis, elf-tegen-elf voetbal of hockey of zelfs klaverjassen of dammen op een eigen stek of locatie puur ter ontspanning, zijn we de laatste paar jaar in een situatie gerold waarbij de sport zowel een uitlaatklep voor allerlei extremen is geworden als het domein voor de educatie op het gebied van sociaalmaatschappelijke thema’s. De traditionele accommodatie ondergaat daarbij eveneens (maar langzaamaan) een verandering. Niet langer is deze exclusief van een bepaalde vereniging: ook werkt de introductie van nieuwe sporten zoals padel of pickleball of kleinere sportvarianten zoals het vijf-tegen-vijf, in combinatie met digitale reserveringssystemen, een flexibeler gebruik van die sportaccommodatie in de hand. En dan komt daar nu de noodzaak vanuit het oogpunt van klimaatadaptatie bovenop. “Sportaccommodaties blijven maatwerk. Juist dat maakt dat we het sportlandschap goed in kaart moeten brengen als we beter willen kunnen inspelen op de ontwikkelingen van de toekomst,” stelt Mark de Jong van Malsen Sport en Civiel. Hij is van mening dat informatie binnen beleidsvraagstukken nog onvoldoende gekoppeld wordt. De Jong krijgt bijval van Pascal van der Graaf van Viridas. “Zaken rondom de sportaccommodatie zijn vaak op basis van de korte termijn gedachte en worden meestal gedaan door mensen die meer met beleid bezig zijn dan met de technische kant of kansen voor zo’n accommodatie.”