De polymere sprieten van herstel steken steeds het herstel van de Corona-pandemie, weer duidelijk boven de grond. Marktanalist AMI voorspelt dat de kunstgrasvolumes tegen eind 2027 zullen zijn gestegen tot iets minder dan 480 miljoen m2.
Door Nick Palmer, AMI Plastics
De kunstgrassector wordt nog steeds met veel uitdagingen geconfronteerd. Veel daarvan hebben te maken met het brede thema duurzaamheid (PFAS, microplastics en het recyclen van end-of-life kunstgras). Toch proberen de industrieën in Europa en Noord-Amerika, die aanvankelijk enigszins werden overrompeld door het recente Europees verbod op de toepassing van opzettelijke toegevoegde microplastics, er steeds meer voor te zorgen dat hun stem vaker wordt gehoord door met beredeneerde argumenten over aankomende PFAS- en secundaire microplastickwesties te komen.
Over het algemeen is er echter een afwachtende houding, waarbij het vertrouwen van de klant en de koopkracht niet hoog zijn. Nu de grote verstoringen van de afgelopen jaren echter afnemen (en terugkeren naar de normale standaardverstoringen!), ligt er een gestage groei in het verschiet.
Er is een latente vraag maar de prijs is momenteel een belangrijke parameter. Dat heeft in de meeste regio’s geleid tot een grotere invoer van goedkopere landscape producten. Dit blijft een punt van zorg en een uitdaging. Niet alleen voor de onmiddellijke bedrijfsresultaten maar ook voor de bredere perceptie van de sector en de schade op langere termijn.
Ondanks de bezorgdheid over het milieu en de veiligheid biedt de markt de komende 5 jaar echter groeipotentieel in alle sectoren. Nieuwe producten en systemen zijn in ontwikkeling, automatisering doet zijn intrede, het klimaat verandert (natter en droger) en de verstedelijking zet door. Al deze factoren zullen bijdragen.
Cijfers van de markt
De waarde van de kunstgrasmarkt bedroeg in 2023, exclusief componenten (zoals infill, shockpads en drainagemiddelen) en installatie, € 3,16 miljard. Dit was een stijging van 13% over de periode van 2 jaar ten opzichte van de € 2,8 miljard in 2021. Tegen 2027 zal dit naar verwachting stijgen tot 3,98 miljard euro.
De internationale vraag naar kunstgras bedroeg in 2023 393 miljoen m2. Dat komt neer op een gemiddelde groei van 6,2% per jaar sinds 2021. Dit was het gevolg van een herstel in de kunstgrasmarkt voor sport en een aanhoudende groei (zij het lager dan in de voorgaande periode) in landscape-producten. De snelst groeiende regio’s in percentage waren Noord-Amerika met 10,1% per jaar en het Verre Oosten met 7,9% per jaar. Europa blijft wel de belangrijkste markt voor wat betreft de totale vraag, zij het met cijfers die sterk lijken op de markt in het Verre Oosten. Regionale verschillen in groei weerspiegelen de verschillende penetratieniveaus voor kunstgras voor sport en kunstgras voor landscape-toepassingen. De wereldwijde economische tegenwind en de daling van het besteedbaar inkomen hebben zich in veel gebieden gestabiliseerd.
Interessant is dat in 2021 de wereldwijde vraag naar kunstgras voor landscape voor het eerst de vraag naar kunstgras voor sport heeft ingehaald. De vraag naar landscape producten besloeg 53% van de markt. In 2023 nam dit toe tot 55% omdat de gestage vraag aan bleef houden en hoewel nu de vraag naar kunstgras voor sport weer toeneemt, zal deze verdeling naar verwachting de komende jaren op een vergelijkbaar niveau zal blijven.
Drijvende krachten in de markt
In het evoluerende landschap van de wereldwijde kunstgrasmarkt zijn de afgelopen jaren drie primaire aandachtsgebieden naar voren gekomen: milieu-impact, marktperceptie en technologische vooruitgang. Deze facetten zijn cruciaal voor belanghebbenden die door de complexiteit van de markt willen navigeren en tegelijkertijd duurzame praktijken willen bevorderen.
De belangrijkste drijfveren zijn en blijven milieu- en duurzaamheidsthema’s. Een volwassen wordende markt vereist meer nuance, en, hoe vervelend het ook is om bij elke stap over duurzaamheid te horen, het is een groeiend commercieel slagveld. Environmental Social Governance wordt daarmee een noodzaak voor financieders, klanten en het grote publiek.
Duurzaamheid blijft een hoge prioriteit, waarbij industriële spelers innoveren om de recycleerbaarheid te verbeteren en de ecologische voetafdruk te verkleinen. De Product Environmental Footprint (PEF) die ESTC in 2024 lanceerde, is bijvoorbeeld een maatregel die cruciaal is voor het vergroten van het klantbewustzijn en het stimuleren van milieuvriendelijke productkeuzes.
Het bewustzijn en de voorlichting over dit onderwerp bij eindgebruikers en consumenten neemt voortdurend toe en moet op vele fronten worden aangepakt. Opties voor het einde van de levensduur en recyclingfaciliteiten worden het meest begrepen, maar er is ondercapaciteit en in sommige regio’s is er helemaal geen recyclingcapaciteit op de markt, dus er is een dringende behoefte aan het ontwikkelen van recyclingoplossingen voor kunstgras. Regelingen voor uitgebreide producentenverantwoordelijkheid (UPV) zullen in Noord-Amerika en Europa in aantal toenemen naarmate nationale en lokale overheden een standpunt innemen.
In 2023 moest wereldwijd ongeveer 72 miljoen m2 kunstgras voor sport worden verwijderd (tegenover 64 miljoen m2 in 2021). Minder dan 10% daarvan werd gerecycled. Tegen 2027 zal dit volume toenemen tot 93 miljoen m2. In Europa, waar de verwijderingsvoorschriften tot de strengste behoren en stortplaatsen steeds duurder worden (en steeds vaker geen optie zijn), zijn verschillende mechanische recyclinginstallaties in gebruik genomen. Ze hebben echter slechts ongeveer 16% van het kunstgras voor sport verwerkt dat moest worden afgevoerd.
Verbod op opzettelijk toegevoegde microplastics
De rimpeleffecten van een Europees verbod op de verkoop van opzettelijk toegevoegde microplastics zijn een opmerkelijke verschuiving naar natuurlijke en organische infills. Vandaar dat de volumes van natuurlijke materialen tussen 2021 en 2023 met 18,6% zijn toegenomen. Deze trend zal zich naar verwachting voortzetten naarmate de markt zich zowel in Noord-Amerika als in Europa ontwikkelt. Organische infills, waaronder kurk, houtsnippers, walnootschillen, maïsresidu en olijfpitten, vormen een groter percentage van de totale infillmarkt, hoewel het mengsels zijn die waarschijnlijk op grote schaal zullen worden toegepast en opties bieden voor verschillende toepassingen en klimaten.
“In 2023 was de waarde van de kunstgrasmarkt, exclusief componenten and installatie, € 3,16 miljard”
Het domino-effect is een toename van shockpads en alternatieve systemen die geen prestatie-infill vereisen. AMI zal al deze cijfers de komende jaren bijhouden.
Ondanks de voordelen worden natuurlijke infills geconfronteerd met verschillende uitdagingen, die te maken hebben met beschikbaarheid (de regionale aard van natuurlijke materialen betekent dat transport naar andere delen van de wereld kosten en emissies met zich mee kan brengen) en educatie / perceptie (er is behoefte aan betere voorlichting onder besluitvormers om te zorgen voor gepast gebruik en begrip van organische infills).
Wat de kwalitatieve aspecten betreft, wordt de kunstgrasindustrie geconfronteerd met een toenemende publieke controle, vooral met betrekking tot de milieu-impact. De ontevredenheid/perceptie van de consument (met producten van slechte kwaliteit) en milieuproblemen nemen toe en op sommige resulteert dat in georganiseerd verzet.
Sommige kunstgrasproducenten reageren door installateurs op te leiden en marketingpraktijken te verbeteren. Anderen door de sterk resonerende boodschap rond gemeenschapsvoordeel, meer sportgelegenheid, minder afhankelijkheid van water en een altijd mooi beeld, te promoten.
Uitdagingen en toekomstige richtingen
Een van de grootste uitdagingen rondom end-of-life kunstgras is de gemengde samenstelling van materialen, de verschillende polymeren die gebruikt zijn voor de vervaardiging van backings en vezels. Deze bemoeilijkt de recycling. Innovaties zijn gericht op het ontwikkelen van kunstgras dat gemakkelijker te recyclen is, idealiter gemaakt van een enkele polymeer. Dergelijke producten zijn momenteel echter beperkt verkrijgbaar vanwege hun hogere kosten.
Er zijn ook regionale verschillen in recyclingcapaciteit, waarbij Europa het verst gevorderd is, terwijl Noord-Amerika en andere regio’s nog een lange weg te gaan hebben. De capaciteit moet toenemen om te kunnen voldoen aan de groeiende vraag naar end-of-life kunstgrasverwerking.
Bovendien wordt de industrie geconfronteerd met publieke en media-aandacht rondom de verwijdering van kunstgras, waardoor proactieve maatregelen nodig zijn om zowel de duurzaamheidspraktijken als de recyclinginfrastructuur te verbeteren.
Een aantal positieve punten:
• De mogelijkheden voor organische infills nemen toe. Er worden steeds meer patenten vastgelegd
• AMI verwacht een groei te zien in “high-end” en nicheproducten en boutique type producenten (200.000 – 300.000 m2 per jaar) die gespecialiseerd zijn in de vrijetijdssector. Deze spelen in op de groeiende groep consumenten die afstand neemt van de instroom van goedkopere en minder duurzame / kwaliteit producten
• Het aantal plekken waar kinderen (en honden!) kunnen spelen, zal de komende 5 jaar aanzienlijk toenemen.
• De vraag naar kleuren en logo’s neemt in alle sectoren toe.
Conclusie
Nu de markt zich ontwikkelt en volwassen wordt, wordt er ook meer nagedacht over de groeiende segmenten binnen vrije tijd en landschap. Verschillende producten zijn afgestemd op bepaalde visuele en duurzaamheidseisen. Naast een wereldwijd groeiende sportsector zijn er nog volop kansen voor nieuwkomers en consolidatie van de sector.
Hoewel de toekomst er voor de markt in het algemeen bemoedigend uitziet, hangt het succes van de industrie op de lange termijn af van het vinden van een evenwicht tussen bruikbaarheid en duurzaamheid. Door zich te concentreren op innovatieve, milieuvriendelijke oplossingen en zich te houden aan hoge normen, kan de industrie milieuproblemen en publieke percepties aanpakken.