Tijdens de renovatie van het stadionveld van FC Emmen claimde Ed Kleinlugtebeld van Ekatop dat het grasteam van de club erin zou slagen om nog voor de start van de competitie een wortellengte van zo’n 15 centimeter te halen. Afgelopen vrijdag mocht ik het resultaat zelf ervaren, als grashulp tijdens de wedstrijd FC Emmen tegen FC Volendam. Een verslag van die ervaring.
Door: Guy Oldenkotte
Maak ons je favoriet
Aftrap minus 14 uur: Ik hoef mijn bed niet uit om te weten dat het buiten regent. Buienradar stelt dat het nog wel even blijft regenen. Niet bepaald uitnodigend om op te staan.
Aftrap minus 9:30 uur: De regen komt nu met bakken uit de hemel en ik heb te doen met de fietsers buiten op straat.
Aftrap minus 8 uur: het weersbericht van het NOS middagjournaal klinkt positiever. De regen is zo voorbij, waarna het de rest van de dag droog blijft.
Aftrap minus 7:30 uur: net het interview met Bert Klein van de gemeente Amsterdam geplaatst. Wéér een liefhebber van gras sportvelden die met pensioen gaat. De spoeling wordt steeds dunner en dat is niet goed voor de gras sportvelden.
Aftrap minus 6:15 uur: de regen is gestopt. Van mij mag het zo blijven.
Aftrap minus 3:30 uur: Toch maar een droge broek en shirt in de motorkoffer gepakt. Van Arnhem naar Emmen is ruim anderhalf uur. Ik heb een goed motorpak maar ook die kan niet altijd alles weerstaan.
Aftrap minus 75 minuten: Ik arriveer bij het stadion in Emmen waar het droog is. Snel Ed bellen zodat ik het stadion in kan.
Aftrap minus 80 minuten: De supposten voelen zich gepasseerd wanneer Ed een zijpoortje opent om me binnen te laten. Ik ontvang mijn accreditatie waarop is aangegeven dat ik het veld mag betreden en welke delen van het stadion in nog meer in mag.
Aftrap minus 75 minuten: Ik laat mijn motorpak achter in de werkruimte van het grasteam onder de noordtribune van het stadion. De muffe lucht van nat gras is onmiskenbaar. Er staat wat gereedschap maar de blikvanger is het rek met cassettes voor de Dennis maaier.
Ik ontvang een jas zodat ik als lid van het grasteam herkenbaar ben.
Aftrap minus 70 minuten: Mijn eerste stappen op de grasmat. Samen met Ed inspecteer ik het veld terwijl de spelers van FC Emmen en FC Volendam zich opwarmen. Bij het doelgebied legt hij uit dat hij de komende periode een ander wortelstimulant wil toepassen om het gras daar weerbaarder te maken vóórdat het de winter in gaat.
Een speler van FC Volendam merkt in het voorbijgaan op dat het “veld er mooi bij ligt”. Een uitspraak van vijf woorden die nog geen vijf seconde vergt maar wel gelijk een vijf sterren beoordeling is. Dat is een mooie start van de avond.
Aftrap minus 69 minuten: Terwijl ik het compliment van de FC Volendam speler noteer wijst Ed op het onkruid dat zichtbaar is op sommige plekken van het veld. “Dat is het nadeel als je nieuw zand op het veld moet aanbrengen;
dan weet je nooit zeker hoe zuiver dat is.” Het grasteam heeft het veld afgelopen zomer wat opgehoogd zodat het beter aansluit op de kunstgrasstroken rondom het stadionveld. “Onlangs hebben we het veld met M3C-zand maar dat is nog niet diep genoeg in de bodem gezakt,” stelt Ed. Binnenkort wil hij met grover zand bezanden.
Aftrap minus 65 minuten: Ik ontmoet Tony en de andere twee vrijwilligers. Tony heeft vanochtend het gras gemaaid en was net voor negen uur klaar. Zo’n 180 kg gras is er vanaf gehaald. “En toen begon het te regenen.” Maar hij was blij dat hij klaar was.
Aftrap minus 62 minuten: De verplaatsbare doelen worden tijdens de opwarming niet gebruikt en mogen dus van het veld af. Ondanks de afmetingen zijn ze makkelijk te tillen. “We gebruiken wel een pitch protection map maar als je die echt wil naleven dan moet er eigenlijk iemand vanuit de club zijn die spelers en trainers erop aanspreekt wanneer ze zich daar niet aan houden,” zegt Ed.
Aftrap minus 60 minuten: Ik krijg mijn eigen pas voor de Business Lounge waarna we met het grasteam naar boven gaan om wat te eten. Bij FC Emmen dineert het grasteam in dezelfde ruimte als de seizoenskaarthouders en gasten met een plek op de hoofdtribune.
Bij veel clubs is dat anders. Sommige grasteams krijgen hun maaltijd geserveerd in een kleine ruimte in de catacomben van het stadion, ver weg van de club officials, fans en gasten. Maar dus niet bij FC Emmen.
Aftrap minus 45 minuten: FC Emmen serveert een heerlijke maaltijd en de gesprekken aan tafel gaan vooral over het gras en de diverse stadions in binnen- in buitenland. Vorige week was ik voor ons zusterblad Sportsfields.Magazine bij Manchester City, Manchester United, Liverpool en Everton. De passie in Emmen is echter hetzelfde of, misschien wel, wat enthousiaster.
Aftrap minus 30 minuten: De teammanager belt Tony met de boodschap dat het veld 10 minuten voor de aftrap gedurende één minuut beregend moet worden. Tony schakelt met iemand die toegang heeft tot de beregeningsapp.
Aftrap minus 10 minuten: Het grasteam neemt plaats op de business seats van aannemer Fuhler op de hoofdtribune. Zij hebben het contract voor het veldonderhoud. Er wordt voor koffie gezorgd en wij zijn klaar voor de aftrap.
De gevraagde beregening slaat niet aan maar van paniek is geen sprake. Het veld is toch al vochtig van de neerslag van eerder vandaag.
Aftrap minus 5 minuten: behalve de cameramensen van ESPN en fans met vlaggen die een erehaag vormen bij de spelerstunnel, staan er op de kopse kant nog wat mensen op het veld. Allemaal hebben ze een plastic hark in de hand.
Aftrap minus 4 minuten: terwijl de spelers het veld opkomen, gaan aan beide kopse kanten van het veld serpentine-kanonnen af.
In de stoel naast me schuift Ed wat ongemakkelijk.
In de stoel daarnaast hoor Tony grommen, of vloeken, terwijl de rood-witte serpentines op het veld neerdalen.
Aftrap minus 1 minuut: de fans met de plastic harken hebben de serpentines zo goed en zo kwaad als het kan, van het veld gehaald.
Vrijdagavond 4 september 20:00: aftrap FC Emmen tegen FC Volendam
De spelers zijn aan elkaar gewaagd.
20:12 uur: De eerste sliding. Het raakt noch Ed noch Tony. De mat houdt zich goed.
20:35 uur: 1-0. Groot feest in het stadion want vooraf was er wat vrees voor FC Volendam. Ook onder het grasteam wordt volop geanalyseerd hoe het FC Emmen vergaat.
20:46 uur: Rust. Het grasteam wurmt zich een weg omlaag. We hebben goede stoelen op de hoofdtribune maar als je zelf naar beneden moet terwijl iedereen omhoog gaat, dan is het even wringen geblazen.
Ik ontvang een hark en een laatste instructie wanneer Tony meent dat mijn aanpak beter kan. De werkzaamheden blijven beperkt tot het aandrukken van de plekken waar de grasmat is opengehaald.
Her en der zijn er wel wat plekken van slidings maar nergens zijn er echt plaggen losgehaald. De schade laat zich dus makkelijk herstellen.
21:05 uur: 1-1. Met uitzondering van een handjevol fans in het uitvak en vier fans een paar rijen onder ons, hoort het stadion het gelaten aan.
21:14 uur: 2-1. Weer op voorsprong.
21:17 uur: 3-1. Luid gejuich. “We” lopen uit.
21:21 uur: er glijdt een speler uit maar achter me beoordeelt iemand hem als “gewoon een slechte speler”. Het ligt in ieder geval niet aan het veld. Ik knik instemmend mee.
21:25 uur: 3-2. Klote. Het gat is weer minimaal.
21:28 uur: 4-2….wat een kegel! Zelfs het grasteam is in extase.
21:32 uur: 4-3 . Word het dan toch nog spannend?
21:35 uur: 5-3. Penalty. De wedstrijd zit in de knip.
21:48 uur: eindsignaal. Een overwinning voor de thuisclub en acht doelpunten, waarvan een paar zeer fraaie. “Een mooie avond” noemen we dat.
Terwijl de fans weer omhoog komen om in de business lounge te proosten op het fraaie resultaat, dalen wij weer af om nogmaals de speelschade te herstellen.
De spelers en technische staf staan nog op het veld en dansen erop los. Coach Menno van Dam staat dichtbij en geeft me een hand. Op mijn “gefeliciteerd coach” krijg ik als antwoord: “jij ook”. De overwinning van vanavond is duidelijk een overwinning van heel FC Emmen.
De speelschade is in de tweede helft wel wat erger geworden en zit soms wat dieper in de mat. Ed en Tony zullen de komende dagen hun handen toch vol hebben om het tijdig te herstellen voor de volgende thuiswedstrijd, aankomende vrijdag.
De doelen worden uit de potten gehaald en tegen het hek gestald zodat het grasteam morgen meteen aan de slag kan.
Ed kijkt ondertussen wat ongerust rond. Over zeven dagen is de volgende wedstrijd.
“Daarna moeten we toch nog maar weer groot onderhoud doen. We hebben weinig middelen dus moeten we het maximale uit de natuurlijke grasgroei halen nu dat nog kan. We willen echt proberen om met een robuuste mat de winter in te gaan zodat we daar, na de winterstop, op kunnen voortbouwen.” Ook dan zal hij weer diagonaal doorzaaien om toch zoveel mogelijk graszaad per vierkante meter aan te brengen.
22:20 uur: Het zit erop. De schades zijn zo goed als het kan hersteld. De harken kunnen weer het materialenhok in. Wij zelf klimmen omhoog naar de business lounge om nog wat te drinken en na te genieten van de wedstrijd.
22:40 uur: De teammanager introduceert een nieuw talent aan elke tafel met fans en sponsors. Ook de tafel met het grasteam wordt niet overgeslagen. Aannemer Fuhler, Ed Kleinlugtebeld en de vrijwilligers zijn dan misschien niet in loondienst van FC Emmen, maar ze vormen duidelijk wel onderdeel van de organisatie.
23:00 uur: Het is mooi geweest. Ik heb nog een terugreis van ruim anderhalf uur te gaan en neem dus afscheid van mijn tijdelijke collega’s. Ed en Tony zijn tevreden en van Bert Fuhler mag ik zeker weer langskomen. Ik maak een mental note om de speelkalender, inclusief bekercompetitie en mogelijk de play-offs, goed in de gaten te houden.
In het supportershome op de tweede etage is het feest nog volop aan de gang. Het zal in Emmen vanavond nog lang onrustig blijven.
23:15 uur: De motor staat nu eenzaam bij de fietsenstalling naast het stadion. Snel trek ik mijn motorpak aan. Het is een lange, interessante dag geweest met een mooi eindresultaat. “Pats”! zegt de blaar in mijn hand waardoor het vel in de palm loslaat. Blijkbaar is mijn hand wat gevoeliger dan mijn pen. Naast de mooie herinnering heb ik nu voorlopig een nadrukkelijker aandenken aan vanavond.
00:01 uur: zaterdagochtend 5 september. Zwolle zoeft aan me voorbij. Met de motor op cruise-control verloopt de terugreis voorspoedig en kan ik de gedachten nog eens voorbij laten gaan. Een avondje voetbal faciliteren vraagt heel wat, al zit ‘m dat vooral in de werkzaamheden in de aanloop daarvan. Wanneer je niet het budget hebt om met slimme technologieën uit te pakken, dan moet je zelf slim te werk gaan. Door vooruit te kijken en je reageren op wat er in de bodem allemaal plaatsvindt. Het ‘plaggentrappen’ in de rust en na afloop is vooral een kwestie van ‘even doorpakken’. Maar dat is dankbaar werk wanneer de club je ‘één van hen’ maakt.
