Branche licht controverse toe
Branchevereniging BSNC heeft toegelicht waarom het ervoor kiest om zelfstandig een Model garantieverklaring voor kunstgrasvelden uit te brengen. Na verschillende jaren samen over het thema overlegd te hebben, kozen BSNC en de Vereniging Sport en Gemeenten er eind december voor om elk een eigen versie uit te brengen als vervanging voor een gedateerd document dat ooit gezamelijk werd uitgegeven.
Na een online overleg met haar leden, publiceerde de BSNC onlangs een Q&A waarin het zegt dat “Een volledige aansprakelijkheid van de opdrachtnemer voor gevolgschade, zoals bijvoorbeeld opgenomen het garantiedocument van de Vereniging Sport en Gemeenten (VSG), is zakelijk niet gebruikelijk. Een dergelijke vergaande en uitzonderlijke aansprakelijkheid hoort niet in een Model Garantieverklaring geregeld te worden. Hetzelfde geldt voor de ongeclausuleerde vrijwaring, die is opgenomen in het garantiedocument van de VSG. Dit betekent dat de opdrachtnemer alle verantwoordelijkheid op zich neemt als derde partijen, zoals gebruikers van het veld maar ook bijvoorbeeld omwonenden, de Opdrachtgever aanspreken voor schade die zij menen te hebben geleden bij het gebruik van het veld. Ook hier geldt dat dit niet in een standaard Model Garantieverklaring geregeld hoort te worden maar dat dit onderdeel moet zijn van een zorgvuldig afwegingsproces bij de contractbesprekingen.”
Verschillende sportveldenbouwers en -leveranciers hebben Sportvelden.info verteld dat geen enkele verzekeringsmaatschappij zo’n aansprakelijkheid wil dekken. “Het is ook vrij excessief om iets dergelijks te verlangen van de leverancier terwijl je zelf verantwoordelijk bent voor het onderhoud van, en toezicht op het gebruik van het veld,” zo merkte een persoon op.
De branche struikelt daarbij ook over de omgekeerde bewijslast die de VSG hanteert. “Een omkering van de bewijslast gedurende de gehele garantieperiode van 10 jaar, zoals opgenomen in het garantiedocument van de VSG, is buitenproportioneel en betekent in de praktijk een vergaande uitbreiding van de garantie doordat het bewijs voor de Opdrachtnemer/Garant lastig of niet te leveren is.”
Eerste slachtoffers
Aangezien BSNC en VSG beiden ervoor kiezen om hun poot stijf te houden en hun achterban te adviseur alleen hun eigen garantievoorwaarden te hanteren, was het slechts een kwestie van tijd voordat de fittie z’n eerste slachtoffer zou opleveren.
Verschillende gemeentes zijn inmiddels geconfronteerd met nul inschrijvers op aanbestedingen waarin wordt gesteld dat de opdrachtgevende partij de VSG Garantievoorwaarden hanteren.
Het gevolg is dat zij of hun adviseurs nu terug naar de tekentafel moeten om een projectomschrijving te definiëren die de sportveldenbranche alsnog voldoende reden geeft om zich in te schrijven. Daarmee wordt nu al een enorme druk op de gehele sector gelegd omdat, gezien de bekende krapte op de markt, de tijd dringt.
En met de Gemeenteraadsverkiezingen in maart valt niet uit te sluiten dat sommige partijen ervoor kiezen om deze als extra drukmiddel te hanteren om toch tot garantiebepalingen te komen waarin beide partijen zich kunnen vinden.
Daarmee wordt het sportveld niet langer het platform waarop een onschuldige strijd kan worden geleverd, maar is het veld zelf juist een middel geworden waarvan men denkt dat men deze naar elkaars hoofd kan slingeren om de strijd in het eigen voordeel te beslechten.
Het onvermogen van BSNC en VSG om toch tot een gezamelijk document te komen is daarmee letterlijk een dieptepunt voor de samenleving. Die krijgt, naar alle waarschijnlijkheid, vooralsnog niet de velden die het zo hard nodig heeft in een poging om vooral de jeugd zaken als ‘omgaan met winst en verlies’, ‘gezamenlijke verantwoordelijkheid’ en ’teamwork’ te stimuleren. Omdat volwassen mensen hun eigenbelang voorop stellen.